Home sweet Home

Eerst wil ik héél graag Katrien, Thoor, Charlotte en Thomas bedanken om vrijdag met me mee te gaan naar de luchthaven. Gracias!
Na mijn kilo's te veel te betalen kwam het afscheid, ik bewaarde mijn traantjes voor in het vliegtuig... Na al dat gesleur was ik wel blij dat ik neerzat, maar toen kreeg ik toch een raar gevoel in mijn buik. Adios Valencia, niet zo gemakkelijk!
Toen ik dan eindelijk door de gate kwam stonden Kim, Pue en Griet mij op te wachten met spandoeken, héél leuk. En thuisgekomen vond ik nog meer vriendinnen achter de hoek; Liesbeth, Ruth & Ruth met een luidspreker en rijsttaartjes ... DANKU! Natuurlijk ging ik Jelle ook eens gaan knuffelen, maar niet te lang want die moest nog leren.
's Avonds organiseerde Lien en Frederik een héérlijke en leuke BBQ, en ookal was ik moe, toch ging ik daarna nog eens naar DJ haar optreden! Het was heel leuk om iedereen terug te zien. En dat ik ongelooflijk bruin ben werd meermaals opgemerkt... Ik droomde wel al vaak over Valencia en mijn vriendjes daar. Logisch zeker?!
Zaterdag werd na Jelle zijn examen pure qualitytime voor ons en vandaag stond er een familiefeestje op de planning en straks de FINALE: Go España ! ! !
Vaak droom ik weg en denk ik aan mijn tweede thuisstad, het was er overheerlijk en onvergetelijk! ! !

Besos

De laatste dagen!

Hola,

Binnen VIJF daagjes moet ik afscheid nemen van mijn kamertje met terras, mijn favoriete plekjes hier in 't stad, de warm zee en zijn strand, vriendjes en vriendinnetjes, de metro, de erg warme zon, de Labaratorio, de Spaanse cultuur en zijn volkje, de markt en Mercadona, mijn allerliefste kotgenootjes Thoor en Katrien, ... Hoe kan je dat nu doen op VIJF dagen? Onmogelijk denk ik. Dus Valencia mag mij terug verwachten!

De laatste dagen en uren worden gevuld met afscheidetentjes en feestjes, strandbezoekjes, veel water drinken, afsheid nemen vanalles, naar de voetbal kijken, feesten op het strand, weer water drinken, koude douches, kamer leeghalen, kuisen, valies maken en wegen, nog meer afscheid nemen, ...

Graag wil ik iedereen bedanken voor de leuke bezoekjes, de verrassingen, de brieven, de sms'jes, de onlinegesprekjes en de leuke ontvangst als ik eens thuis was!

Binnenkort gaat mijn internet wegvallen, dus dit is waarschijnlijk mijn laatste blog vanuit Valencia! Het was mij een waar genoegen om voor jullie te bloggen!

En 27 juni ben ik weer terug in het land, hopelijk tot dan!

Besos

FOTO'S: http://picasaweb.google.be/sarahpaquet/DeLaatsteDagen

Zon in overvloed!

De zon heeft terug zijn weg gevonden naar Valencia. Wij mogen hier al enkele dagen tot 's avonds laat 28 graden vaststellen. I love it !

We profiteren er optimaal van dat we zo dicht bij zee wonen. Heel vlotjes worden de strandzakken gevuld met zonnecrème, boekjes, eten en drank, handdoek, zonnebril, metrokaartje... En wanneer de zon draait, draaien wij vlotjes met haar mee.

Natuurlijk loert er op de achtergrond een gevaarlijk windje waardoor, ondanks het om de minuut insmeren, we er soms wel verdacht rood uitzien. Dat maakt het douchen, kleren aandoen en uitdoen en slapen heel wat minder aangenaam. Och je moet er iets voor over hebben om een kleurtje op te doen of een siesta te houden op het strand!

Actua

Zoals jullie wel in het nieuws zullen gezien hebben, staakten de Portugese vrachtwagenchauffeurs tegen de hoge dieselprijzen. En daar draagt ook Spanje de gevolgen van. Gisteren gingen we hier naar de plaatselijke supermarkt, de Mercadona, en die had heel wat lege rekken. Er was opvallend minder fruit, groenten, olijfolie, melk, ... aanwezig. Sommige mensen waren al wat voedsel aan het inslaan en wij graaiden toch ook een van de vijf overgebleven komkommers mee en gooiden vlug nog wat kerstomaatjes in ons mandje!

Ik snap er niets meer van...

Klimaatsverandering: ja zeker! Gisteren was het hier 26 graden en een mooie blauwe lucht. Vandaag is het 21 graden en grijze wolken. Normaal ??? Nee ! ! ! Ik zou nu dag na dag moeten kunnen zonnen en pootje baden. Maar daar denken ze hierboven anders over. Studeer maar goed, daar heb je de zon niet voor nodig ... ooooh jawel! Dan bel ik naar het Belgenlandje en daar zitten jullie allemaal buiten in de zon. Ja lach maar... Maar ik hoop op wraak, laat die constante zonnestralen maar komen hoor. Oh wie weet , zit ik morgen weer op mijn terras te puffen ...

En dat de zon er maar voor zorgt dat ze niet verdwenen is als ik van het vliegtuig stap. Bij deze is ze gewaarschuwd!

La vida en Valencia

Tussen het studeren door probeer ik toch nog te genieten van Valencia: juichen omdat ik de laatste les ooit heb gehad in de CEU, gaan studeren in het park, filmpje kijken, pauze nemen op mijn terrasje met een Belgisch roddelboekje en een sapje, een glasje Cava gaan drinken in onze favo bar, gaan joggen in de avondzon in het park, samen eten met vrienden, fruit en groeten gaan kopen op de markt, . . .

Maar na de examens komt de realiteit naar boven: huis opruimen en kuisen, afscheid nemen, alles voor de laatste keer, internet afsluiten, verbruik betalen, kamer opruimen en alles proberen in die twee valiezen te proppen,.....

Ik moet ook wel heel eerlijk zijn, ik zal Valencia hard missen, maar ik tel hier elke dag af om weer naar huis te komen! ! ! Nog drie weekjes ...

Wraak & Verkleedfeestje

Wraak

Nadat Thoor ons wel honderden keren heeft doen verschieten op allerlei manieren, vonden Katrien en ik dat het tijd was om terug te slaan. Onze wraak zou zoet zijn ... Dus riepen wij de hulp in van Camille en op een warme dag trokken we met ons drie naar de Chino. Daar kochten we elk een heus ... waterpistool ! ! ! Na ze getest te hebben trokken we er op uit. Thoor moest tot half acht lesgeven dus waren we ruim op tijd op plaats van de misdaad. Camille en ik stonden achter de hoek en Katrien haar uitkijkpost was achter een jeep. Natuurlijk had zij een hilarische vermomming aan , wat voor vele en verbasende blikken zorgde ! ! ! En toen deed ze sein dat Thoor zou passeren, ondanks een plots obstakel, werden de waterpistolen vlotjes boven gehaald en hadden we hem goed liggen! Ons plan was geslaagd en achteraf hadden we nog heel wat waterpret ...

Verkleedfeestje

Onze kotgenote Camille moest zaterdagochtend al naar huis terugkeren. Dat lieten wij niet zomaar voorbijgaan. Camille zorgde voor lekkere zelfgemaakte hapjes en drank en wij toverden lekkere frietjes tevoorschijn...Nele en Charlotte kwamen ook langs en aten hun pizza bij ons op. Even later zaten Roodkapje (Nele), een sexy kamermeid (Charlotte), een marina (Camille), een cowboygirl (Katrien), een vampier (Harry de Noor) en een junglegirl (ik) bij ons in de living. Zo trokken we er met z'n allen op uit richting de Labaratorio. Daar kwamen we een kat (Ricarda), een piraat (Thoor), een gemaskerde engel (Mark) en twee gemaskerde meisjes (vriendinnen van Camille) tegen ... We werden nogal bekeken maar hadden weeral een leuke avond! Adios Camille !

Foto's: http://picasaweb.google.be/sarahpaquet/WraakVerkleedfeestje